17/08
EK Birmingham dag 7: Net niet voor Belgian Tornados
De ontgoocheling bij de Tornados.
Foto: Belga
Op de slotdag van dit EK hadden we nog één grote medaillekandidaat in de pijplijn: de Belgian Tornados. De laatste keer dat ze niet op het podium stonden van een EK was in Zurich in 2014. Aan die lange looptermijn moest vroeg of laat een einde komen en vandaag is die dag gekomen. Startloper Jonathan Sacoor/OEH liep tegen Europees kampioen 400m Matthew Hudson-Smith een sterke openingsronde en wisselde als tweede. Dylan Borlée/OEH moest slechts één plaats toegeven en ook Julien Watrin/DAMP behield de bronzen positie. De druk lag op de schouders van slotloper Daniel Segers/RESC om de legacy in stand te houden. Segers leek goed op weg om de klus te klaren, maar bronzen medaillewinnaar Jonas Phijffers uit Nederland stak er een stokje voor. Hij passeerde Segers in het slot waardoor de Tornados hun vituele medaille uit de vingers zagen glippen. Hun eindtijd bedroeg 2’59”51.
Achteraf waren ze niet alleen teleurgesteld, maar vooral heel streng voor zichzelf. “Het is zwaar, vooral omdat we er zo dichtbij waren”, vertelde Borlée. “Julien kreeg een flinke duw tijdens de wissel. Daar verloren we flink wat tijd ook. “We waren niet snel genoeg”, vervolgde Sacoor. “Het spijt mij enorm dat ik dit team in de steek heb gelaten. Ik heb het niet kunnen waarmaken.”
“Dit doet meer pijn dan mijn teleurstelling over mijn individuele prestatie. Mijn laatste stuk is meestal mijn beste en nu verlies ik in dit deel de medaille”, aldus Segers.
De Belgian Cheetahs, die dit keer voor Paulien Couckuyt/VAC, Helena Ponette/HCO, Camille Laus/OEH en Ilana Hanssens/ASVO als slotloopster van dienst kozen, weerden zich kranig in hun finale. Couckuyt haar eerste 300m was ijzersterk. Daarna kreeg ze het lastig waardoor ze als vijfde wisselde. Ponette zag een gaatje aan het koord en kon op meesterlijke wijze binnendoor opschuiven om uiteindelijk gelijk met de nummers twee en drie te wisselen. Laus zette zich in een treintje en kon in het slot nipt in bronzen positie doorgeven. Hanssens hield heel lang stand en zag pas in de laatste 40 meters de medailles in rook opgaan. Het team kwam als zesde over de meet in 3'25”19, drie seconden boven hun BR.
Eerder was er ook al de mixed 4x100m waar Ibrahim Camara/DACM, Janie De Naeyer/OEH, Cédric Verschueren/ACW en Rani Vincke/OEH de eer van de Belgian Dragonflies vertegenwoordigden. Het viertal kon zich niet helemaal meten met de Europese top doordat de laatste wissel van Verschueren op Vincke fout liep. Ze haalden de finish niet.
Deze slotavond werkte Ben Broeders/DCLA ook zijn derde EK-finale af, acht jaar na zijn eerste. Ylio Philtjens/TACT stond op zijn twintigste voor zijn eerste grote finale ooit. Met 5m55 als openingshoogte werd zijn koelbloedigheid meteen op de proef gesteld. Pas bij zijn laatste poging kon hij Broeders vervoegen op 5m70. Ook daar had Philtjens drie pogingen nodig, maar uiteindelijk evenaarde hij zijn eigen PR. Broeders wipte er in de tweede poging over waardoor ze beiden konden azen op 5m85, een evenaring van het BR van Broeders. Geen van de twee slaagde in deze opzet waardoor ze als achtste en tiende eindigen. Broeders komt dus twee plaatsen hoger in de eindstand doordat hij minder missers liet optekenen.
Wie nog voor het eerst in een EK-finale mocht aantreden, was Rémi Schyns/HERV op de 3000m steeple. Hij deed het tactisch heel goed door in het midden van het pak en aan de koord zijn rondjes te malen. Op het einde miste hij de punch om met de beste drie mee te gaan. Met een zevende plaats in 8’29”25 kan hij moeilijk ontevreden zijn. Ruben Querinjean/WACO pakte het zilver voor Luxemburg.
Op de marathon traden zes atleten aan die pas twee weken voor de marathon te horen kregen dat ze zicht mochten opmaken voor deze afstand. De zin om er toch iets van te proberen maken was er niet minder om bij het zestal. Het parcours, met een stevig aantal hoogtemeters, zorgde vooral bij de dames voor een behouden start. Victoria Warpy/DCLA en Valentine Mathy/USBW nestelden zich in een klein groepje in de achterhoede. Malejeva Mathijs/LOOI volgde enkele plaatsen achterop op haar eentje. Ze zou uiteindelijk de hele wedstrijd alleen lopen en door maagklachten zelfs af en toe op adem komen. Mathijs zette desondanks door en finishte als 47e in 2’58”37. Warpy had halfweg een versnelling geplaatst waardoor ook zij solo verder moest. Ze had goed ingedeeld en kon stelselmatig atleten oprapen om uiteindelijk als 27e te finishen in 2’37”23, haar tweede chrono. En dat op dit glooiend parcours. Mathy was echter nooit ver weg en kwam zelfs nog heel dichtbij Warpy. Ze finishte net na haar in 2’37”32.
Bij de mannen werd er van bij de start stevig doorgelopen in de kopgroep. Yohan Zaradzki/RFCL heeft dat geweten door in de beginfase relatief vooraan mee te willen draaien. Hij stond daardoor voor een lastige tweede wedstrijdhelft die hij voltooide in 2’18”58, goed voor een 38e plaats. Nathan Sevenois/RCG en Vincent Bierinckx/ACHL konden zich iets meer bedwingen in de eerste rondes van vijf kilometer en konden daardoor standhouden in het midden van het pak. Bierinckx won de ‘Belgenstrijd’ door als 25e over de meet te komen in 2’15”32. Sevenois eindigde vier plaatsen verderop in 2’16”34, niet gek ver van zijn PR.
