In de indoorhal kan er niet aan hamerslingeren worden gedaan, en dus is Vanessa Sterckendries door het coronavirus in een wel héél lange periode zonder competitie beland. Onze nationale recordhoudster snakt naar wedstrijden en mikt dit jaar nog op de magische 70 metergrens.

"Ik ben altijd kunnen blijven trainen, dat is nooit een probleem geweest", steekt Vanessa Sterckendries/OEH van wal met de positieve kant van haar coronaverhaal. "Al jaren kan ik op een veldje van de lokale boer terecht, en dat is nu ook zo. Daarnaast heb ik een olympische bar met gewichten gekocht en mijn garage omgebouwd tot een krachtzaal. In de buurt heb ik een zandbak gevonden om springtrainingen in te doen."

Dat ze nog vlot kon trainen, wil niet zeggen dat Vanessa het de afgelopen weken altijd even makkelijk heeft gehad. "Het was moeilijk: eerst de Spelen, dan het EK, en de wedstrijden in België werden steeds opgeschoven. Toen de meetings in België nog maar eens opgeschoven werden tot in augustus, heb ik toch mijn klopje gekregen. Mentaal was het even moeilijk, en ik heb een week rust genomen. Gisteren stond ik alweer te popelen om te trainen."  

Op trainingsvlak gaat de hamerslingeraarster voor een tijdje weer over op winters werk. "Ik plan een mini-opbouwseizoen in tot augustus. Er staan in de krachttrainingen langere reeksen op het menu, ik doe langere spurten, meer sprongen en werp met zwaardere kogels. Na vier weken van zware opbouw ga ik weer rustig afbouwen om klaar te zijn voor wedstrijden in augustus."

Van wedstrijden gesproken, Vanessa weet nog nauwelijks wat dat is. Haar laatste dateert van 13 oktober. "Dat is heel moeilijk, ik wil me graag tonen. In maart heb ik op training nog een wedstrijdje gehouden en ik haalde bijna 69 meter. Mooi, maar ik wil het op een echte wedstrijd laten zien. Ik zat op schema voor een mooie zomer, maar het zij zo, ik heb de situatie geaccepteerd. Het doel waarvoor ik nu train is nog dit seizoen 70 meter halen. Ik wil hoe dan ook absoluut nog wedstrijden afwerken dit seizoen, ik snak er enorm naar. Welke wedstrijden het zijn, maakt niet uit, zolang ik kan gooien. Als het moet doe ik twee wedstrijden per week in augustus."

Behalve op haar eigen veldje, trekt de atlete van OEH ook nog haar het Leuvense Sportkot en twee keer per week naar Obourg, om haar coach te zien. "Omdat er minder volk op de baan is, geraak ik vlotter in Obourg. Normaal ben ik in spitsuur twee uur onderweg, dus de lockdown heeft nog zo zijn voordelen."

Bij de mensen die de afgelopen maanden niet naar hun werk pendelden, hoorde Vanessa ook zelf. Ze zat acht weken thuis van haar werk, op een school in Zaventem. "Dat was niet makkelijk voor mij. Ik kon veel trainen, maar ben iemand die afleiding nodig heeft. Gelukkig ben ik doorbetaald. Deze week mocht ik weer gaan werken, en daar ben ik blij mee, want er zit weer structuur in mijn leven. Tevoren kon ik kiezen wanneer ik ging trainen, maar dat heb ik niet graag, ik had tijd op overschot. Nu is het weer mijn oude ritme: opstaan-werken-trainen."

Auteur: Milan AUGUSTIJNS
Publicatiedatum: 19/05/2020
Locatie: Brussel