Meetingdirecteur Kim Gevaert blikt vooruit op de 50ste Allianz Memorial Van Damme (interview)

Dit is uw vijfde Allianz Memorial Van Damme als directeur. Is dit, met de combinatie van 50-jarig jubileum en Diamond League-finale de drukste editie tot dusver?

“Zeker wel. Het is toch wel de meest speciale editie die ook het meeste voorbereiding vergde. Ik ben heel blij dat dit niet mijn allereerste MVD was. Na deze editie zal de volgende wellicht als een ‘piece of cake’ aanvoelen. Maar het was natuurlijk de bedoeling om er iets heel speciaals van te maken dit jaar. We hebben ons best gedaan.”

Wat zijn in de hectische aanloopweek de belangrijkste taken als meetingdirecteur? 

“In de laatste week komt er nog heel veel media bij kijken. Interviews met Sporza en in De Afspraak bijvoorbeeld. Op de persconferenties ben ik degene die de interviewtjes met de atleten doet. We hebben heel veel speciale gasten, travels/verplaatsingen die moeten geregeld worden, afspraken met partners, de startlijsten doornemen, de afstemming met World Athletics, omgaan met last minute wijzigingen. Welke atleten komen nog naar de persconferentie? Welke atleten gaan mee met de partners? Er moet veel geregeld worden. Gelukkig hebben we heel veel mensen die daarmee bezig zijn.”

Wat doet u op de twee Memorial-avonden zelf nog?  Kunt u dan rustig genieten van de meeting?

“Aangezien op vrijdag de koning en de koningin op bezoek komen, zal ik hen vooral begeleiden. Ik zie verschillende bedrijfsmensen die in de VIP zitten en ik ga op bezoek bij de partners in het VIP-dorp. Op zaterdag is het een beetje gelijkaardig, maar dan zonder de koning en koningin. Dan moet ik niet heel veel meer doen en kan ik ook gewoon een beetje in het stadion zitten en genieten.”

U nam in 2022 de fakkel over van Cedric Van Branteghem, die na 40 edities Wilfried Meert opvolgde. U bent intussen een beetje het gezicht van de meeting. Maar hoe actief is Wilfried nog achter de schermen? 

“Wilfried doet nog veel. Zeker nu het de 50ste editie is, is het normaal dat hij een grotere rol opneemt. Via initiatieven als de expo en de docu is het de bedoeling om heel het verhaal van de ontstaansgeschiedenis van de Memorial te vertellen. Wilfried heeft een heel uitgebreid adressenboekje. Dat helpt ons natuurlijk enorm. Hij heeft nog al die oude contacten van bijvoorbeeld de voormalige manager van Carl Lewis. Ik denk dat we Ivo Van Damme zoveel mogelijk aan bod hebben laten komen. Dat is goed gelukt.”

Een van de vele randactiviteiten, naast de docu, de expo, de run, enz. was de vijfde editie van de Engie Kids Athletics met 200 kinderen in het Koning Boudewijnstadion vrijdag. Wat maakt dat event zo bijzonder?

“Dit is voor ons een manier om jongeren en kinderen te prikkelen, te inspireren en warm te maken voor atletiek. We bereiken via de Engie Kid’s Athletics ook kinderen die misschien niet zulke sportieve ouders hebben en niet zo gemakkelijk in aanraking komen met atletiek. Engie helpt om samen met ons en Belgian Athletics dat event op te zetten. Het is een warm initiatief waar we heel veel positieve feedback op krijgen. Simon Verherstraeten en para-atleten Ilias Benkaddour en Nina Gérard hebben de begeleiding super gedaan. Het is het vijfde jaar met dit concept. Ik hoop dat ze nog een paar jaar blijven doorgaan met deze formule.”

Meer info over de Engie Kids Athletics

Nog een ander side event is de Youth Memorial. Uw zoon Vince was bij de scholieren geselecteerd voor de 100m, maar moest forfait geven met een blessure. Hoe heeft hij die teleurstelling verwerkt?

“Dat was eventjes moeilijk natuurlijk. Hij was superblij met de selectie, en ik natuurlijk ook. Het was ook z’n laatste kans, want volgend jaar wordt hij junior. Op het PK estafette voelde hij in de laatste meters iets in z’n hamstring. De dokter vond het geen goed idee om nog voluit te spurten. Natuurlijk was dat eventjes balen omdat hij daardoor ook het BK scholieren moest missen. Maar voor de rest is hij heel blij over zijn seizoen. En terecht. Hij heeft zichzelf vooral verbaasd op de spurt. Vooraf had hij nooit gedacht dat hij zo’n tijden (red. Met 11”04 op de 100m ‘evenaarde’ Vince zijn moeder) zou kunnen neerzetten zonder overdreven veel te trainen.”

Alle disciplines zullen aan bod komen omdat het de Diamond League-finale is. Naar welke proef kijkt u zelf het meest uit?

“Naar verschillende proeven, eigenlijk. Zeker naar het polsstokspringen met het mooie duel tussen Duplantis en Karalis. Als ze hun prestatie van in Zürich (red. Duplantis sprong 6m25, Karalis 6m20) nog eens kunnen herhalen… Dan is er nog de 800m met Femke Broeders-Bol en Audrey Werro. Ook niet vergeten dat er drie wereldrecordhouders op de horden bij zijn: Masai Russell op de 100m horden, Ja’Kobe Tharp op de 110m horden en dos Santos op de 400m horden. Daar kijken we heel hard naar uit. We zijn benieuwd wat ze zullen presteren een week na Zürich.”

Jullie hebben geprobeerd om heel veel Belgen in het programma te krijgen. Wie zijn de belangrijkste Belgen om in de gaten te houden? 

“Simon Verherstraeten zei me tijdens Engie Kids Athletics dat hij nu weer helemaal in orde is en zich heel goed voelt. Natuurlijk kijk ik heel hard uit naar wat Delphine Nkansa zal tonen op de snelle piste. Ik denk dat iedereen wil zien of in het hinkstap Saliyya Guisse haar supersprong van het EK kan reproduceren. Dan zijn er nog Nafi Thiam, Merel Maes, Noor Vidts,… Kortom, heel veel Belgen om naar uit te kijken.”

Er wordt heel veel ingezet op beleving met initiatieven als de Turbo-sprint van Average Rob. Een deeltje van het atletiekpubliek, de die hard-atletiekfans zeg maar, is soms kritisch voor dat soort ‘sensatie’. Waar ligt voor u de grens tussen atletiek aantrekkelijker maken en te veel show rond de atletiek bouwen?

“Dat is een evenwicht zoeken. Iedereen weet dat we een jonger publiek nodig hebben. De Memorial Van Damme lokt traditiegetrouw gemiddeld een iets ouder publiek. Content creators als Average Rob zijn figuren die de jeugd aanspreken. Ze deden het vorig jaar op een toffe en respectvolle manier, en met oprechte interesse voor de atletiek. Alle jongeren die we op deze manier geïnteresseerd krijgen in onze sport, zijn mooi meegenomen. We hebben de jongeren ook nodig. Ik begrijp natuurlijk dat het voor sommige diehard-atletiekfans gevoelig ligt. Maar als organisator is het belangrijk om af en toe te vernieuwen en nieuwe dingen uit te proberen.”

U nam 11 jaar op rij zelf deel aan de Allianz Memorial Van Damme. Op 5 september is het dag op dag 18 jaar geleden dat u afscheid nam in het Koning Boudewijnstadion. Denkt u daar nog vaak aan terug?

“Vaak niet, maar wel af en toe. Ik had er tot een paar dagen geleden niet bij stilgestaan dat mijn afscheid exact op 5 september was. Dat was voor mij een heel mooi moment. Ik herinner me dat ik toen vooraf heel gestresseerd was. Ik sukkelde met pijn aan de achillespees en de bil. Het spookte door m’n hoofd dat ik in m’n allerlaatste race niet zou aankomen. Ik was dan ook zo opgelucht. Ik heb de race zelfs gewonnen. De tijd was niet super, maar dat was bijzaak. Het was echt een gedroomd afscheid.”

En welk Allianz Memorial-moment als meetingdirecteur staat tot nu toe bovenaan?

“Daar moet ik even over nadenken. De topprestatie van Cynthia Bolingo in 2023 is me bijgebleven. Ze won toen de 400m in echt wel een sterk veld na een fantastische remonte in de laatste meters en het publiek werd gek. Het afscheid van de Borlées in 2024 was ook een heel mooi moment. Ik ben er toen hard mee bezig geweest om dat in elkaar te steken. Het was speciaal om te zien hoe de tweelingbroers, die anders zo stoïcijns zijn, hun emotionele kant toonden, en het publiek leefde enorm mee.”

“Qua internationale prestaties heb ik nog nooit een echt wereldrecord mogen meemaken in de 5 jaar dat ik meetingdirecteur ben, maar wel enkele World Best Performances meegemaakt: Jakob Ingebrigtsen op de 2000m en vorig jaar Winfred Yavi op de 1000m steeple.”

Delphine Nkansa en Rani Rosius komen in de buurt van uw BR’s. Hoe zou het voelen voor u als de 11”04 binnenkort uit de boeken verdwijnt?

“Na 20 jaar heb ik er wel vrede mee dat die tijd van de tabellen gaat. Het is ze van harte gegund. Het zou jammer zijn voor de spurt moest er na al die jaren niemand in de buurt komen. Ik ben heel trots en blij dat de vrouwenspurt in de lift zit. Ze trekken elkaar naar een hoger niveau. Ook jongeren als Ilona Dhaenens en de junioresploeg 4x100m, doen het super trouwens. Mooi om zien.”

De 4x100m-ploeg bij de mannen haalde brons op het EK. De vrouwenploeg leek ietwat teleurgesteld met de vijfde plaats. Begreep u die teleurstelling?

“Ik denk dat de Rockets vooral ook heel teleurgesteld waren over hun tijd. Het is niet dat ze echt grote fouten hebben gemaakt, maar iedereen verwachtte wel om sneller te lopen. Als je naar hun indrukwekkende individuele spurttijden kijkt, moeten ze absoluut ons record kunnen verbeteren. Ik denk dat ze gewoon weten en voelen dat ze veel beter kunnen. Het is dan frustrerend dat het er niet uitkwam. Zeker omdat zo’n EK het uitgelezen moment is om jezelf aan de wereld te tonen. Het feit dat ons record van in Peking 2008 er voorlopig nog staat, toont vooral aan hoe uitzonderlijk goed onze wissels waren.”

Tot slot. Wanneer zou de Allianz Memorial Van Damme voor u geslaagd zijn?

“Als heel de combinatie goed zit: de toeschouwers tevreden zijn, de atleten het beste van zichzelf hebben gegeven, of dat nu is met een PR, BR of WR, maakt niet uit, en onze partners tevreden zijn. Dan ben ik helemaal content. Een wereldrecord zou de kers op de taart zijn, maar dat komt niet op bestelling. Wij kunnen enkel zorgen voor de best mogelijke omkadering. Ik hoop dat er een feestsfeer en een positieve vibe in het stadion zal hangen en dan is het goed.”