16/08
Jana Van Lent in EK-special Birmingham

Jana Van Lent.
Foto: Belga
In april 2025 was Jana Van Lent/RESC ook al een keer te gast in de videopodcast Track Record naar aanleiding van het EK Running in Leuven en Brussel. Ze eindigde in Leuven vijfde in de bijzonder sterk bezette 10km. Op het EK cross in 2024 (Antalya) en 2025 (Lagoa) eindigde ze op de ondankbare vierde plaats. Maar vrijdag behaalde ze eindelijk die Europese podiumplek waarvan ze al zo lang droomde.
De 25-jarige Jana Van Lent liep een slimme en sterke koers. Ze was op geen foutje te betrappen en maakte op de juiste momenten de juiste keuzes. “Ik voelde dat Megan Keith moe begon te worden. Ik dacht: ik moet nu iets doen om haar eraf te krijgen. Ik plaatste een versnelling en zag ik direct op het scherm dat we een gaatje hadden”, beschreef ze haar beslissende move voor brons. Als eerste Belgische vrouw ooit op de lange afstand stond ze te blinken met een Europese medaille. Met nog Lisa Rooms/CABW (tiende) en Chloé Herbiet/WACO (elfde) waren de Belgische vrouwen goed vertegenwoordigd in de 10.000m-finale. “Ik zie het echt wel als een sterke generatie. Lisa en Chloé hebben superzot gelopen. Het is leuk om daar deel van uit te maken en hopelijk een voorbeeld te zijn voor de jonge atleten.”
De fantastische carrière die Jana Van Lent heeft uitgebouwd, gaat hand in hand met een goede omkadering die ze rond zich heeft verzameld. “Mijn sportarts Peeters is een superbelangrijke pion. De twee kinés, mijn vader en trainer, mijn familie die zich aanpast en komt supporteren, hier ook ter plaatse het medische team met dokter Roel Parys, zelfs Kim Barbé die me nog een neusstrip gaf vlak voor de race. En ik ga nog mensen vergeten hoor…”, loofde ze iedereen die bijdraagt aan haar succes.
Allergische reactie
Minder dan een week voor de race had Jana Van Lent last van een allergische reactie. Ze stond zelfs even op het punt om naar spoed te gaan. Bij veel atleten zou zoiets mentaal een impact kunnen hebben op de race. Maar Jana Van Lent was niet uit haar lood te slaan. “Ik probeerde positief te blijven”, legde ze uit. “Omdat ik voordien echt een supergoeie voorbereiding had. De benen voelden super. Het was puur de ademhaling, maar dat voelde ik dag na dag beteren. De enige vraag was hoe het met de ademhaling zou gaan in een intensieve 10.000m. Maar ik vond het te zot om daarover te liggen piekeren. Ik wilde positief blijven en ervan genieten. Ik ben gewoon gestart en dan voelde ik snel dat ik me sterk voelde en was dat direct weg. Ik zat vrij snel in de wedstrijd en dan heb ik er niet meer aan gedacht.”
