Reacties na het BK masters veldlopen

Katrijn Vande Riviere/RIEM: “Nieuwe doelen stellen als master”

Katrijn Vande Riviere voelt zich als nieuwkomer bij de masters als een vis in het water. Nog niet zo lang geleden behoorde ze tot de nationale veldlooptop bij de seniores en nu domineert ze de masterscategorie. Katrijn Vande Riviere: “Het is natuurlijk wel een voordeel om als jongste te lopen bij de jongste masters. Bij de seniores voelde ik dat het de laatste jaren toch iets moeilijker werd. 2023 was echt nog een mooi jaar met veel hoogtepunten en ook 2020 was top. Maar ik voelde wel dat ik dat niveau niet meer kan evenaren en ik keek toch wel reikhalzend uit naar mijn 35ste verjaardag. Ik stel mezelf nu nieuwe doelen en ik haal daar heel veel voldoening uit. De combinatie van een drukke job, drie kinderen en veel sporten is niet te onderschatten. Het is leuk bij de masters. Ik denk dat ik dit seizoen bij de masters ongeslagen ben. Al moet ik er wel bij zeggen dat Sofie Van Accom en Eline Dalemans er niet bij waren. Ik doe de sport nog altijd heel graag. Deze zomer ga ik voor nieuwe mastersrecords en ik wil ook de clubrecords van mijn club, AS Rieme, bij de masters scherper stellen. De teller staat weer op nul nu ik master ben. Het was een mooi winterseizoen. Ik kijk uit naar de zomer. Maar eerst even herbronnen. Nu neem ik twee à drie weken rust, met ook wat meer tijd voor het gezin. Dat zal ook eens deugd doen.”

Timothy Convents/ROBA (goud M35): “Toch afgezien”

Timothy Convents was als partner van voormalig ESAK-atlete Evy Hens/ROBA geen onbekende voor het Essense publiek. Hij maakte er een mooie strijd van met de zes jaar oudere M40’er Nick Van Peborgh. “Op het KVV cross in Lokeren was de afstand iets korter. Daar kwam ik iets beter tot mijn recht ten opzichte van Nick Van Peborgh. Ik heb toch afgezien. Natuurlijk wilde ik de prestigestrijd winnen en als eerste over de finish lopen. Dat is het ego dat dan de bovenhand haalt. Maar ik moet bekennen dat Nick niet veel rapper had moeten lopen. Hij heeft toch een paar rondes hard op kop gesleurd. Het was een bijna perfect winter voor mij. Ik heb alle CrossCup-manches gewonnen bij de M35 en ik werd provinciaal, Vlaams en Belgisch kampioen bij de masters. Het is mooi om nu toch al twee seizoenen gedomineerd te hebben bij de masters. Maar er komen altijd nieuwe namen. En ik moet zeggen dat er ook een paar mannen ontbraken. Ik had mezelf bijvoorbeeld graag eens met een Kevin Schauwaers gemeten. Op de piste ga ik me in de zomer focussen op de 800 m en de 3000 m. Het zou best kunnen dat het mijn laatste pisteseizoen wordt. Wellicht ga ik in december debuteren op de marathon. We zullen daarna wel zien wat ik nog ga doen.”

Sandrine Host/SER (goud W50): “Ik wil het WR 3000 m pakken”

Sandrine Host overklaste de tegenstand. Ze werd met grote voorsprong Belgisch kampioene bij de W50. Haar partner, Guénaël Devillet, deed het ook goed in de M50-wedstrijd (achtste in totaal en vijfde M50).

Sandrine Host: “Vorig jaar op het BK masters in Poperinge mocht ik nog meelopen bij de jongere masters (red.: ze liet daar als 49-jarige loopster ook alle W35- en W40-vrouwen achter zich). Het was een mooie wedstrijd, maar het is voor mij fijner om meer tegenstand te hebben. Deze winter liep ik niet heel veel crossen. Ik deed de CrossCup en enkele wedstrijden in mijn provincie. Het winterseizoen is stilaan gedaan. Over mijn 3000 m (red.: ze liep daar 10’01”08) op het BK indoor was ik heel tevreden. Nu las ik een rustperiode in en in april hervat ik. In de zomer is het belangrijkste doel om het wereldrecord op de 3000 m outdoor bij de masters W50 van 9’47”20 te verbeteren. Vorig jaar liep ik al eens 9’49. Het is misschien wel mogelijk om in een ideale koers nog twee seconden sneller te lopen.”

Kristel van Maldeghem/ACHL (zilver W50): “Tevreden over winterseizoen”

Kristel van Maldeghem liep een beresterke cross, maar de KVV-kampioene veldlopen bij de W50 botste op wereldtopper Sandrine Host. De net 50 geworden loopster uit Zoersel liet zich wel meteen gelden in haar nieuwe categorie W50. 

Kristel van Maldeghem: “Ik ben best wel tevreden over mijn veldloop. Op het einde moest ik nog een beetje versnellen omdat Sabine Dejaeghere begon te naderen. Maar het ging vlot. Als Sandrine meedoet, dan weet ik op voorhand dat ik voor de tweede plaats loop. Ik ben heel tevreden over mijn winterseizoen. In de CrossCup werd ik eerste in het klassement van de W45. Twee dagen voor het KVV veldlopen in Lokeren vierde ik mijn 50ste verjaardag. Het was heel fijn om dan op het KVV meteen die kampioenentrui te winnen. In de zomer loop ik graag de 800 m en de 1500 m op de piste. Hopelijk kiest Sandrine daar voor de langere afstanden (lacht). Het was een goede winter en ik kijk uit naar de pistewedstrijden bij de W50.”

Johan Wils/ACHL (goud M50): “Het was op de limiet”

Johan Wils is altijd een graag geziene gast in Essen. Voor de meervoudig podiumfinisher van de seniorescross kende het parcours aan de Rouwmoer geen geheimen. Hij nam veel initiatief en vocht een hoogstaand duel uit met Ken Rutgeerts/AVKA, die zorgde voor sterk weerwerk.

Johan Wils: “Ik ken het parcours hier in Essen al langer omdat ik deze veldloop zowat ieder jaar meeloop. Ik wist dus exact wat te verwachten. Ik weet ook dat Ken op dit soort veldlopen goed voor de dag komt. Het tempo lag hoog. We hebben bijna 18 km per uur gelopen. Ik ben heel tevreden over de koers. We hebben elkaar echt opnieuw gepusht. Het was heel de tijd op de limiet lopen en zorgen dat ik niet stilviel. Hij bleef aanklampen. Op het einde heb ik nog één versnelling geplaatst en daarna moest ik tot het einde blijven geven. Als je tegen een kampioen als Ken kunt winnen, is dat natuurlijk mooi. In het verleden heb ik hier in Essen ook nog bij de seniores gewonnen. Over mijn winter ben ik heel tevreden. Ken won het PK en KVV veldlopen en ik heb indoor nog een Belgische titel gepakt. Het is goed om vast te stellen dat er nog snelheid op zit. Nu de winter gedaan is, is mijn volgende grote doel de marathon van Leiden op 10 mei. Dus ik weet waarvoor ik de komende periode moet trainen.”

Lizzy Immesoete/ACME (zilver W55): “Moeilijke winter”

Lizzy Immesoete streed voor wat ze waard was, maar moest in de felle strijd om het goud nipt de duimen leggen tegen een zeer sterke Christ Willems/KAAG, die op het einde wegliep en het goud pakte. Haar partner Lucien Heyde/ACME haalde bij de M65 het goud binnen. Immesoete was niet top, maar ze wilde geen verstoppertje spelen. 

Lizzy Immesoete: “Ik heb een moeizame winter gekend. Ik sukkel al een tijdje met een vervelende blessure in de liesregio, die blijft opspelen. Daardoor had ik nog maar twee wedstrijden gedaan. Mentaal is het ook lastig om daarmee om te gaan. Ik wist wel dat het moeilijk zou worden, maar ik heb gestreden. Uiteindelijk bleek de wedstrijd voor mij 500 meter te lang te zijn. Het is nu een beetje kijken hoe de blessure zal evolueren.”

Didier Verstraete/MACW (goud M55): “Mooie stap gezet”

De verre verplaatsing naar Essen was niet voor niets geweest voor Didier Verstraete. De West-Vlaming kon van alle M55’ers nog het best wedijveren met de jongere M50’ers. Hij finishte vierde overall en als eerste in zijn leeftijdsklasse.

Didier Verstraete: “Ik had een goede start en was direct mee. Dan heb ik geprobeerd om zo goed mogelijk stand te houden, en dat lukte. Het ging vlot. De mannen bij de M50 zorgen wel voor sterke tegenstand. Het is nog niet zo lang dat ik specifiek op de crossen focus, maar ik merk dat ik goed bezig ben. Ik heb een mooie stap gezet ten opzichte van vorig jaar. Mijn trainingsmaat Hein Dellobel heeft ook heel sterk gelopen. Hij pakte brons bij de M60. Mooi dat we allebei met een medaille naar huis gaan. Op training zijn we elkaar waard. Ik word dit jaar 59 jaar, dus over enkele jaren gaan we samen in dezelfde categorie kunnen lopen.”

Sabine Dejaeghere/AVR (goud W60): Ik ben een diesel”

Sabine Dejaeghere liep onder het goedkeurend oog van haar oudere zus en trainster Veerle Dejaeghere/AVR naar de titel bij de W60. Na een rustige eerste ronde liep ze vlotjes voorbij het W55-duo Lizzy Immesoete en Christ Willems. De 60-jarige West-Vlaamse voelt zich als een vis in het water in haar nieuwe categorie.

“Een snelle start is niet mijn ding. Niet omdat ik niet wil, maar eerder omdat ik niet kan. Ik ben een diesel en heb tijd nodig om op gang te komen. Het is altijd wel leuk om tijdens de wedstrijd mensen in te halen. Vorig jaar op het BK masters veldlopen in Poperinge eindigde ik zelfs nog als eerste in de algemene wedstrijd voor 50+. Maar het niveau lag best hoog nu. Het plan is om nu enkele stratenlopen mee te pikken en daarna komen de pistewedstrijden er opnieuw aan.”

Marc Neefs/DCLA: “Blij met eerste nationale crosstitel”

Na 41 medailles in de masterscategorieën op de piste mocht Marc Neefs eindelijk ook een nationale crosstitel aan zijn palmares toevoegen. Hij heeft die titel allerminst gestolen, want hij vloerde onder andere Patrick Van Daele/ROBA (zilver). Hij tankt zo vertrouwen richting het EK masters indoor in het Poolse Torun eind deze maand. 

Marc Neefs: “Het was zeker mooi om voor de eerste keer Belgisch kampioen veldlopen bij de masters te worden. Ik heb er al heel lang naar uitgekeken. Dit jaar werd ik ook al provinciaal en Vlaams kampioen cross. Het doet deugd om terug op niveau te zijn. In de zomer lag ik er lang uit door een blessure. Daarna heb ik terug opgebouwd en het gaat steeds beter. Het grootste doel komt nog: dat is het EK masters in Torun eind maart. Alles staat in functie daarvan en daar wil ik top zijn. Hopelijk kan ik er mijn tijden nog verbeteren en ik hoop ook zo dicht mogelijk bij het podium te komen. In het verleden haalde ik al twee keer zilver en brons op een EK masters.”