Reacties na BK marathon in Eindhoven

Karen Van Proeyen/ROBA (brons in 2u40’32 en goud W40): “Op gevoel gelopen”

De bedoeling was vooral om een goed gevoel op te doen in een vlakke marathon. Ik had geen haas voorzien en liep vooral op gevoel. Ik probeerde mijn eigen tempo te bepalen, maar ik had de pech dat ik net tussen twee groepjes in viel. Dan is de tweede vrouw, Elisa Vancolen, me na 28 kilometer voorbijgelopen. Even heb ik geprobeerd om aan te pikken, maar daarna heb ik snel weer voor mijn eigen tempo gekozen. Vanaf dan heb ik me geconcentreerd op het vasthouden van die derde plaats en dat is redelijk goed gelukt. Ik ben er niet heel diep voor moeten gaan. Achteraf gezien had er qua tijd misschien iets meer ingezeten. Maar ik ben heel tevreden met het resultaat. De conditie is goed, alleen het marathongevoel ontbrak een beetje. Drie jaar geleden verbeterde ik nog mijn persoonlijk record op de marathon tot 2u34’09. Sindsdien heb ik vaak gesukkeld met blessures en op het EK Running vorig jaar moest ik zelfs opgeven. Het is nu vooral tijd om te focussen op rust en herstel. Daarna maak ik weer nieuwe plannen. Gezien mijn leeftijd zal het moeilijk zijn om mijn record nog te verbeteren, maar we zien wel wat er nog komt op de marathon.

Andy Keymolen/BAV (zilver in 2u19’42): “Spiervermoeidheid na 32 km”

Van bij de start zaten Diego en ik al alleen. We zijn met z’n tweeën eropuit getrokken en hebben goed samengewerkt. Mijn doel was 2u20 en dat sloot aan bij het pacingplan van Diego, die tot 30 km een tempo van 3’15 per kilometer wilde aanhouden om daarna wat te versnellen. We hebben dan samen rondgedraaid aan 3’15 en dat ging goed. Tot we rond de 27e kilometer een Keniaan inhaalden. Die werd misschien niet graag ingehaald en begon te versnellen en te jojoën. Rond diezelfde tijd begonnen mijn benen vast te lopen en kreeg ik het musculair lastig. Dan moest ik na 32 km Diego definitief laten gaan. Ik kon nog aan 3’19 à 3’20 lopen, dus ik viel niet compleet stil. In de laatste kilometer haalde ik zelfs nog die ene Keniaan in. Dat vond ik nog wel leuk.

Vooraf was ik niet te hard bezig met de vraag of ik al dan niet het podium zou halen, aangezien je dat toch niet in de hand hebt. Het is natuurlijk wel prachtig en onverwacht dat het dan gebeurt. Met de duik onder de 2u20 ben ik heel tevreden. Het was voor mij de eerste keer in Eindhoven. Ik ben nog niet zo lang met marathons bezig. In Brugge liep ik in oktober mijn eerste marathon en Eindhoven was nu mijn derde. Waar de limieten liggen? Dat is een goeie vraag. Volgens mijn trainer, Herman Peetermans, krijg ik het musculair lastig omdat mijn trainingsvolume nog niet hoog genoeg ligt. Ik geraak nu aan 130 km per week, maar mijn trainer denkt dat ik toch wel 160 km nodig heb om die spiervermoeidheid op het einde van de marathon beter aan te kunnen.

Laurent Bierinckx/AVLL (vierde in 2u22’29): “Sub 2u20 wil maar niet lukken”

Ik was vertrokken om richting de 2u20 te lopen. Halfweg zag ik dat we doorkwamen in 1u10’30. Het plan was dan om te versnellen, maar na 25 km begonnen de benen zwaarder te worden. Vanaf dan was het voor mij een kwestie van Tommy Kinders te volgen. Het beste was er toen al af, maar ik heb Tommy in de eindsprint nog wel kunnen kloppen.

Het is jammer dat die sub 2u20 opnieuw niet is gelukt. Op het BK halve marathon liep ik 1u05’22 en ik had dit jaar drie keer onder de 30 minuten gelopen op de 10 km. Al mijn afstanden gingen goed dit jaar, behalve de marathon. Op papier zou ik onder de 2u20 moeten kunnen lopen, aangezien veel mannen van 1u05-niveau op de halve marathon wel onder die 2u20 geraken. Maar de marathon is blijkbaar toch iets helemaal anders. Het is een speciaal onderdeel. Ik heb intussen door dat de marathon misschien toch niet helemaal mijn ding is. Volgend jaar ga ik er eens een jaartje passen om het dan misschien over twee jaar opnieuw te proberen.

Ik liep wel een persoonlijk record en daar ben ik tevreden mee. Maar stiekem hoopte ik toch een stuk sneller te zijn. Een vierde plaats op een Belgisch kampioenschap is zeker niet slecht. Het is niet dat ik naar Eindhoven ging voor een top drie. Ik wilde gewoon onder de 2u20 lopen. Je ziet wel dat het niveau op het BK de laatste jaren is gestegen. Nu is het tijd voor rust en daarna hoop ik te hervatten in de regionale cross van Kessel en de Warandeloop in Tilburg, eind november.

Diego Van Looy/ROBA (goud in 2u18’18): “Tevreden met de titel, maar qua tijd zit er meer in”

Het heeft geregend tot ongeveer een uurtje voor de start en daarna klaarde het net op tijd op. Jammer genoeg stond er wel heel veel wind. Qua tijd had ik vooraf op meer gehoopt, maar ik heb heel veel kopwerk moeten doen. Andy kon nog tot iets na 30 km meegaan, maar daarna moest hij eraf. Normaal gezien was mijn plan om tot 25 km een tempo van 3’15 per km te lopen en daarna te versnellen naar 3’08. Door de wind en het feit dat ik alleen zat, ben ik echter 3’15 blijven lopen.

Mijn grote seizoensdoelen waren de Embrunman (red.: een loodzware triatlon in de Alpen) en het WK duatlon in Zofingen. Maar sinds mijn zware fietsongeval in 2021 heb ik veel moeite met de tijdrithouding. Mijn fietsconditie was nochtans goed, maar ik haal geen hoge wattages door de problemen met mijn fietshouding. Daarom viel Zofingen tegen en heb ik besloten om drie à vier weken wat meer op het lopen te focussen met het oog op dit BK. En dat is goed gelukt. Ik kon een perfect egaal tempo aanhouden. Dat betekent dat de vorm goed zat. Met de titel ben ik heel blij. Ik werd al eens wereldkampioen in een andere discipline, het duatlon. Nu heb ik ook een Belgische titel op mijn palmares.

Ik wil zeker nog marathons lopen. Misschien opent mijn 2u18 wel deuren om binnen te raken in de marathon van Valencia in december. In Rotterdam zou ik volgend voorjaar graag 2u15 halen. Als ik een goeie voorbereiding ken, moet dat haalbaar zijn. En volgend najaar wil ik in Berlijn echt voor een toptijd gaan.

Ik ben al een tijdje geen prof meer. Ik werk als sergeant in de kazerne van Berlaar. Een van mijn taken is om daar fysieke training te geven aan nieuwe soldaten. Ik probeer naar het werk te fietsen, soms met een extra lusje, en ik heb tussen de werkuren door tijd voor de looptrainingen.

Tim Calliauw/OB (brons in 2u20’25, goud M40): “Alle puzzelstukjes vielen goed ondanks mindere voorbereiding”

“Het was een beetje een speciale marathon. Vooraf had ik weinig volume getraind omdat ik met ITB aan de knie had gesukkeld. Daarom startte ik behoudend. Maar je hebt van die dagen waarop alle puzzelstukjes goed vallen. Ik kende een zeer goeie dag en heb heel vlak kunnen blijven lopen, zonder verval. Achteraf gezien had ik misschien iets sneller kunnen starten, maar ik wist natuurlijk vooraf niet dat het zo goed zou gaan.

Eerst liep ik in een groepje met een tiental Belgen. Na ongeveer 25 km bleven we nog met een drietal over en na 30 km was ik alleen. Eigenlijk heb ik best nog genoten van die laatste 12 km in m’n eentje.

Ik ben heel tevreden. Mijn doel blijft nu om volgend jaar hopelijk eindelijk onder de 2u20 te geraken. Op chronovlak heb ik dit jaar mijn records verbeterd op de 10 km, de halve marathon en de marathon. Het verval is nog niet ingezet. Het vraagt wel wat extra inspanningen op het vlak van kracht en core. Maar ik probeer daar de nodige regelmaat in te brengen.

Voor de rest van het jaar heb ik geen grote doelen meer. Gewoon wat funrunning. Volgend voorjaar wil ik graag een nieuwe snelle marathon inplannen.”

Lisz Verbeeck/VOLH (vierde vrouw AC en eerste W35 in 2u51'53): “Redelijk zwaar stilgevallen.”

“Ik had al 2u54 gelopen, maar ik had beter getraind. Daarom was ik iets sneller vertrokken dan normaal. Ik weet uit ervaring dat ik in de tweede helft altijd wel een terugval ken. De bedoeling was om het verval te beperken. Maar ik kreeg het op het einde veel zwaarder dan gedacht. Ik ben toch redelijk zwaar stilgevallen. Ik zal moeten uitzoeken hoe ik in de toekomst het verval kan verminderen. De ene marathon is de andere niet. Drie of vier jaar geleden liep ik in Eindhoven die 2u54 en die tijd heb ik twee jaar geleden geëvenaard in Valencia. Uiteindelijk ben ik wel tevreden over mijn prestatie. In de slotfase zijn er nog twee buitenlandse vrouwen mij voorbijgelopen. Ik kon niet aanpikken. Het was op. Net als drie jaar geleden werd ik vierde Belgische.

Ik ben ingeschreven voor de marathon van Parijs op 4 april. Ik had me ingeschreven voor de loting en ben uitgeloot. Het is mooi dat ik nu al een nieuw doel heb. Maar eerst zal ik toch serieus moeten bekomen van de marathon, want ik voel dat zo’n marathon een soort roofbouw pleegt op het lichaam.”