15/08
Paulien Couckuyt in EK-special Birmingham
Paulien Couckuyt
Foto: Belga
In de finale van de 400m horden ging Paulien Couckuyt/VAC ‘all-in’. Lange tijd leek ze op weg naar brons, maar in de slotmeters snelde de verbazingwekkend sterke Portugese Binta Diallo haar nog voorbij. In plaats van een medaillefeestje werd het een ondankbare vierde plek. “Ik had echt het gevoel dat er veel meer inzat, maar ik had niet gedacht dat de Portugese zo sterk zou zijn”, kwam Paulien Couckuyt nog eens terug op haar race. “Dat was even heel hard schrikken, maar intussen heb ik het een plaats kunnen geven en ben ik heel fier dat ik met volle overtuigingskracht de finale ben aangegaan en echt voor dat goud heb proberen te lopen.”
Paulien Couckuyt haalt dit seizoen haar beste niveau ooit. Ze blaakt van vorm en vertrouwen. “Het is echt wel een keimooi seizoen geweest”, beaamt ze. “Ik ben heel consistent onder de 54 seconden aan het lopen. Dat is wat ik supergraag al jaren wou. Vooraf had ik getekend voor een seizoen als dit. Ik had er gewoon echt zin in op dit EK. Het is echt een privilege om op een kampioenschap te gaan en je in vorm te voelen en te weten: ik kan voor de finale gaan en daar echt voor het eremetaal proberen te gaan.”
De ervaren atlete weet intussen dat het belangrijk is om van een kampioenschap te genieten. “De voorbije dagen heb ik zo genoten. Mijn familie en beste vrienden waren hier aanwezig en die hebben ook zo zitten genieten van de voorbije dagen, van het feit dat ik eindelijk naar die finale kon gaan en die tijden kon lopen. En daar sta ik dan ook wel bij stil. Het was ook echt wel heel mooi. Ik heb gewoon mooi gepresteerd. Ik neem een heel warm gevoel mee van dit kampioenschap omdat ik er echt wel van genoten heb.”
Net niet
Paulien Couckuyt heeft ervaring met het concept ‘net niet’. Al verschillende keren miste ze op een haar na de finale van een groot kampioenschap. Bijvoorbeeld op de Spelen in Tokio in 2021, waar ze nipt naast een finaleplaats greep. “Het erge is dat ik niet gelukkig was met die negende plaats. Daar heb ik lang van afgezien omdat ik me er zo bewust van was dat het een kans was die ik nooit meer zou krijgen om naar die olympische finale te gaan. Omdat ik er zo dicht bij zat. Ik maakte een foutje op horde acht en miste de finale met 2 tienden. Het had er eigenlijk echt ingezeten. Ik was heel boos op mezelf. Dus ik heb er niet van kunnen genieten, ook al had ik sterk gepresteerd. Jammer dat we als atleten altijd zo gefixeerd zijn op per se de finale te moeten halen. Dat zorgt ervoor dat er veel plezier van atleten wordt afgenomen. Daar heb ik mezelf wel een beetje van losgetrokken. Terwijl ik nu bij die vierde plaats direct besef dat ik geen fout heb gemaakt. Ik loop hier sterk en het is oké.”
De 29-jarige atlete, die soms af te rekenen krijgt met rugklachten, beseft dat blessurevrij blijven key is. “Blessures maken het superzwaar. De grootste uitdaging is een manier vinden om zo weinig mogelijk blessures te hebben om zo consistent mogelijk te kunnen blijven doortrainen en je true potential te laten zien. Uit elke blessure leer je iets”, zei ze daarover in de videopodcast.
Cheetahs
Met een sterke beurt als startloopster van de 4x400m-ploeg had ze vrijdag een mooi aandeel in de kwalificatie van de Cheetahs voor de finale. Haar eerste optreden bij de Cheetahs sinds 2022. “Het was altijd een doel om terug mijn plaatsje te vinden in de ploeg. Mijn comeback bij de Cheetahs is bij deze ook gelukt. Leuk dat ik voelde dat ik echt wel een meerwaarde kan zijn en kon bijdragen. Nog eens samen met Camille en Helena lopen, daar keek ik echt naar uit. Mooi dat er ook een nieuwe garde klaarstaat.”
“Ons grote doel was de finale halen. Dat toont toch aan dat we er alweer staan. Voor de medailles denk ik dat we tekort zullen komen. We proberen realistisch te blijven, maar je weet nooit wat er gebeurt in een finale. Het is altijd leuk om een finale te lopen en we zien wel wat eruit voortkomt.”
